W tej opowieści
Artystyczna ilustracja winnic na wzgórzach Veneto, z niewielką osadą i odległymi górami

Veneto: Amarone, Soave i wzgórza Prosecco

Veneto rozciąga się od Adriatyku po przedgórza Alp i obejmuje różne winiarskie krajobrazy. W zachodniej części regionu leży Valpolicella, na wschód od Werony Soave, a na północ od Treviso wzgórza Conegliano i Valdobbiadene. Można tu porównać czerwone wino z podsuszanych gron, słodkie białe i musujące Prosecco. Nas ciekawi przede wszystkim to, jak suszenie winogron albo ponowna fermentacja zmieniają gotowe wino.

Kasjodor opisywał białe wino z okolic Werony na długo przed dzisiejszymi apelacjami. W Soave strefy winiarskie wyznaczano na mapie już w 1816 roku. Pochodzenie wina było więc określane znacznie wcześniej niż przy wprowadzeniu oznaczenia Soave DOC w 1968 roku. DOC i DOCG to włoskie oznaczenia pochodzenia win i zasad ich produkcji. W 1998 roku słodkie Recioto di Soave stało się pierwszym winem Veneto z oznaczeniem DOCG.

Technika podsuszania gron ma dawne odpowiedniki: pod nazwą Acinatico znano słodkie wino przygotowywane z podsuszanych winogron. Dzisiejsze Amarone jest wytrawne; na rynek trafiło w 1953 roku. Po zbiorze grona są podsuszane, zanim rozpocznie się fermentacja. Z kolei Ripasso wykorzystuje wytłoki, czyli pozostałości winogron po produkcji Amarone lub Recioto, do ponownej fermentacji Valpolicelli. To dwa różne sposoby uzyskiwania większej koncentracji czerwonego wina.

Jakie wina powstają w Veneto

Ciekawi nas też porównanie białych win z Garganegi z Prosecco Sui Lieviti. W pierwszym przypadku punktem odniesienia jest szczep i miejsce uprawy, w drugim również sposób wtórnej fermentacji i pozostawienie osadu w butelce.

Gdzie spróbować win Veneto

Masi Agricola

Masi w Gargagnago oferuje różne programy degustacyjne, w tym Valpolicella Experience i porównanie roczników Amarone. Przy wyborze zestawu zapytajcie o możliwość zestawienia Valpolicelli z Amarone. Objaśnienia prowadzącego warto skierować na produkcję: co dzieje się z gronami przed fermentacją i jak wpływa to na różnice między winami.

Jeśli chcecie połączyć wino z deską serów, ustalcie jej dostępność i skład. Przy serach o intensywnym smaku przydatne będzie pytanie o łagodniejszy dodatek.

Zobacz w Google Maps

Tommasi Viticoltori

Rodzina Tommasi działa w Valpolicella od 1902 roku, a programy wizyt pozwalają poznać piwnice oraz miejscowe odmiany Corvina, Rondinella, Molinara i Oseleta. Wybierając degustację, zapytajcie o możliwość porównania kilku roczników Amarone oraz język oprowadzania. Jeśli interesuje Was historia miejsca, dopytajcie, czy trasa obejmuje zarówno starszą, jak i nowszą piwnicę. Przy rezerwacji sprawdźcie też, czy do win można dobrać deskę serów i wędlin.

Zobacz w Google Maps

Borgo Rocca Sveva

W Rocca Sveva punktem odniesienia jest Garganega i wina z Soave. Opisane programy degustacji mogą obejmować Castelcerino Soave Classico i Recioto di Soave Classico; odrębny wariant zawiera również Amarone Riserva. Poproście o przedstawienie miejscowych win wraz z cenami i różnicami między nimi. Porównanie wytrawnego Soave z jego słodkim odpowiednikiem daje konkretny temat rozmowy.

Przed spontanicznym przyjazdem zapytajcie o możliwość próbowania win bez zarezerwowanego programu, liczbę próbek i opłatę. Nie zakładajcie, że swobodna degustacja w sklepie obejmie ten sam zestaw co umówiona wizyta.

Zobacz w Google Maps

Bisol

Bisol w Santo Stefano di Valdobbiadene skupia się na Conegliano Valdobbiadene Prosecco Superiore. Menu rozdziela zestaw czterech win od sześciowinowego wariantu Crus. W krótszym programie są Rive di Campea Extra Brut, Crede Brut, Molera Extra Dry i Cartizze Dry. Rive wskazuje określony obszar pochodzenia; przy porównaniu win poproście o wyjaśnienie również różnic między oznaczeniami słodyczy.

Zwiedzanie historycznej piwnicy łączy się z degustacją. Zapytajcie, czy wybrany termin pozwala wypić wino na tarasie i czy do zestawu można dobrać drobne przekąski. Miejsce podania i dodatki ustalcie dla konkretnego programu.

Zobacz w Google Maps

Maria i Ignacy